Nora

Nora is een geadopteerd hondje van inmiddels 6 jaar. Ze heeft flinke obstakels moeten overwinnen met betrekking tot socialisatie. Ik heb haar geadopteerd toen ze een half jaar was. Al heel snel bleek dat ik haar veilige haven was, maar ze accepteerde ook direct mijn directe familieleden uit het gezin destijds. Echter vreemde mensen vond ze echt heel spannend. Inmiddels is ze goed gesocialiseerd, maar moet ze soms nog wel ontdooien bij compleet vreemde mensen. Als ze je eenmaal vertrouwt, is ze niet meer bij je weg te slaan en blijft ze haar kop bij je op schoot leggen voor aandacht.
Naar haar eigen mensen toe is ze de meest loyale, lieve, aandacht vragende hond die je kunt wensen. Heel speels is ze niet, omdat ze gewoonweg niet zo goed weet hoe ze moet spelen. Ze kan prima met een speeltje naar je toekomen, maar net zo snel weer omdraaien als je die wilt 'pakken'. Dan gaat ze er liever zelf mee spelen :)

Spelen met Lana daarentegen gaat fantastisch. Dat was ook exact de reden dat ik een maatje zocht voor haar een paar jaar geleden en inmiddels zijn deze dames onafscheidelijk.
Het doet me ontzettend pijn om haar een ander plekje te moeten geven, maar uiteindelijk is dit de beste keuze voor beide partijen. Zij krijgt hopelijk op deze manier weer de aandacht, knuffels en flinke wandelingen die ze zo hard verdiend. Oftewel haar 2e, hopelijk nu voor altijd, gouden mandje.

Kinderen blijven een onzekere factor voor Nora. Inmiddels is ze aardig wat kinderen gewend vanuit onze vriendengroep (1 tot 9 jaar). We merken dat ze het ergens heel interessant vindt, maar ook nog wel kan schrikken van onverwachte bewegingen van de kinderen. Ons zoontje van 8 maanden vindt ze de ene keer heel erg interessant en dan is ze heel lief voor hem met allerlei kusjes, maar andere momenten deinst ze even weg vanwege een onverwachte beweging. Dit is de reden dat we hebben ingevuld dat ze niet met kinderen kan. Gewoonweg omdat ze hier niet mee is opgegroeid en dit altijd een onzekere factor zal blijven, waardoor je er dan echt bij moet blijven (zitten) omdat je nooit zeker weet wat er kan gebeuren (zoals eigenlijk bij elke hond).