Boy

🐾 Waarom ziet niemand mij? 🐾
Hoi… ik ben Boy. 
Misschien heb je mij al eens voorbij zien komen. Misschien ook niet… want het lijkt soms alsof niemand mij echt ziet. 💔
Ik ben samen met mijn broertje en mama gered van de straten van Roemenië. Daar was het koud, spannend en soms ook een beetje eng. Gelukkig zijn we gered door lieve mensen. Mijn mama heeft inmiddels al een fijn huisje gevonden in Nederland. Daar ben ik heel blij om. 🐶❤️
Maar ik… ik wacht nog steeds.

Ik ben van 2 juli 2025. Dus echt nog een jonge knul die veel kan en wil leren. Ik ben een mooi maatje en wordt waarschijnlijk rond de 60 cm.

Ik woon nu in een gastgezin in Ugchelen bij Apeldoorn. De eerste dag vond ik alles best spannend. Nieuwe mensen, nieuwe honden, nieuwe geluiden… mijn hartje klopte heel hard.
Maar de andere honden waren lief voor mij. We snuffelden wat, speelden een beetje… en toen voelde het ineens veilig. Die eerste nacht sliep ik al gezellig bij de roedel in de bench. 💤🐕

Elke dag leer ik nieuwe dingen.
Ik loop al netjes aan de lijn, ik ben zindelijk en ik luister al best goed naar mijn naam. Soms kom ik ook lekker tegen je aan liggen, want stiekem ben ik best een knuffelkont. 🥰
Ik ben vrolijk, speels en lief. In het begin kijk ik even de kat uit de boom… maar als ik je eenmaal vertrouw, dan geef ik je mijn hele hondenhart. 💛
En toch…
elke dag wacht ik.
Ik zie andere honden vertrekken naar hun eigen huis. Met hun eigen mensen. Hun eigen mand.
En ik vraag me dan af:
Wanneer komt mijn familie mij halen?

Ik droom van een huis met een tuin waar ik lekker kan rennen en spelen. Van mensen die mij tijd geven om te wennen. Mensen die mij zien… écht zien.
Want als je mij eenmaal kent… dan heb je een vriend voor het leven. 🐾✨
Ik kan met kinderen wonen maar ook met andere honden. Poezen ken ik nog niet. Maar gezien mijn aard zal dat vast goed gaan.

Dus misschien… heel misschien…
ben jij wel degene waar ik al zo lang op wacht.
Liefs,
Boy 🐶