Oman

Na zijn aankomst in Nederland bleek al snel dat het leven hem niet gespaard heeft. In Polen leefde Oman jarenlang opgesloten, zonder wandelingen of de beweging die een hond zo hard nodig heeft. Dat zware verleden heeft zijn sporen nagelaten: hij heeft pijn aan zijn heupen en achterpoten. Inmiddels krijgt hij pijnstilling en met rustige opbouw van beweging gaat het gelukkig al beter. Wel zal hij waarschijnlijk de rest van zijn leven medicatie nodig hebben.

Maar ondanks alles wat hij heeft meegemaakt, is Oman zijn vertrouwen in mensen nooit verloren.

Hij is ontzettend lief, trouw aan zijn mens, sociaal met andere honden en bovenal een enorme knuffelkont. Een hond die gewoon dicht bij je wil zijn. Wel kan hij niet samenleven met katten; binnenshuis jaagt hij erachteraan.

Ook het lopen aan de riem moet hij nog leren. Omdat hij dat vroeger nooit heeft gekend, trekt hij tijdens wandelingen nog behoorlijk. Met geduld, rust en begeleiding valt daarin nog veel winst te behalen.

Helaas kan Oman door de katten in zijn huidige fostergezin daar niet blijven. Daarom zoeken we met spoed een warm, liefdevol thuis waar hij eindelijk mag ervaren hoe een echt hondenleven hoort te zijn.

Voor Oman zal een gereduceerde adoptiebijdrage gevraagd worden vanwege de noodzakelijke medicatie (circa 30 euro per maand) Dit gebeurt uiteraard in overleg met de adoptant.

Deze knappe jongen heeft al zoveel moeten dragen in zijn leven. Het is niet zijn schuld dat zijn lichaam hem nu in de steek laat. Wat hij verdient, is een zachte plek. Een eigen mand. Liefde. Rust. En iemand die voorbij zijn medicatie kijkt en juist ziet hoe bijzonder hij is.

Wie geeft Oman nog de kans op een eigen thuis?