Dreuzel

Samen met mijn mama, broertje en zusje heb ik in een gastgezin gewoond. Ik was pas vier weken oud toen ik daar kwam en had een moeilijke start. Gelukkig kreeg ik daarna een veilig plekje waar ik helemaal tot rust kon komen en mocht ontdekken hoe fijn het leven kan zijn.

Toen ik vier weken oud was, was ik nog nauwelijks gegroeid. Mijn gastbaasje heeft me daarom met de fles bijgevoerd. Al snel kwamen ze erachter dat ik een gaatje in mijn tong had, waardoor ik niet goed kon drinken. Maar toen dat eenmaal genezen was, ging het stukken beter en at ik als een kleine wolf! Dat doe ik nog steeds.

Ik heb een beetje een fixatie op eten. Je kunt mij daarom beter kleine beetjes tegelijk aanbieden of mijn eten in een puzzel geven. Anders schrok ik alles zo snel mogelijk naar binnen. Ik ben ook echt wat kleiner gebleven dan mijn broer en zus, maar de dierenarts zegt dat er geen lichamelijke problemen zijn.

Kinderen vind ik vreselijk! Dat betekent niet dat ik ze onaardig vind, maar ik schrik snel van onverwachte geluiden en bewegingen. Dan kruip ik liever weg. Als je vervolgens achter me aan gaat, vind ik dat niet zo fijn.

Verder ben ik echt de grootste knuffelkont die er is! Ik zit graag bij mijn baasje op schoot en kruip dan lekker tegen je aan. Als je mij de tijd geeft om te wennen, doe ik dat ook bij jou. Het liefst ben ik steeds bij je in de buurt. En omdat ik je zo lief vind, geef ik je handen graag een wasbeurt!

Met andere katten kan ik waarschijnlijk wel overweg. Honden vind ik misschien wat spannend, omdat ik snel schrik. Een rustige hond zou misschien wel kunnen, maar ik heb nog nooit een hond ontmoet.

Ik hoef niet per se naar buiten. Momenteel zit ik lekker op het balkon en dat vind ik helemaal prima.