Een blinde kat adopteren? Voor veel mensen klinkt dat waarschijnlijk al snel als een flinke uitdaging. Twee blinde katten adopteren klinkt misschien nóg spannender. Moet je dan je hele huis aanpassen? Kunnen ze wel spelen en klimmen? Botsen ze niet voortdurend overal tegenaan? En kun je ooit nog een stoel verplaatsen zonder een complete kattencrisis te veroorzaken?
Vraag het aan Lyona Rikkerink (29) en Robert (35) en je krijgt waarschijnlijk een heel ander beeld. Hun katten Pita en Meli werden allebei blind geboren en afzonderlijk van elkaar op straat gevonden op het Griekse eiland Lesbos. Inmiddels wonen ze samen in Nederland, waar ze spelen, klimmen, knuffelen en door het huis rennen. Zo vanzelfsprekend zelfs, dat Lyona soms bijna vergeet dat haar katten helemaal niets kunnen zien.
Het is bovendien niet Lyona’s eerste bijzondere adoptiematch. Vóór Pita en Meli was er senior poes DeeDee, die eveneens via Verhuisdieren in haar leven kwam. En zelfs in haar werk als Sociaal Werker Ouderen hielp Lyona ooit een alleenstaande oudere dame met geheugenklachten aan een senior kat via Verhuisdieren. Ook dat werd volgens haar een geweldige match. Dat Lyona inmiddels behoorlijk enthousiast is over adopteren, is dus een klein understatement.
Opgroeien tussen dieren
De liefde voor dieren begon bij Lyona en Robert al lang voordat Pita en Meli werden geboren. Beiden groeiden op met ouders die gek zijn op dieren en hadden daardoor thuis honden, katten, cavia’s, konijnen en hamsters om zich heen. Voor Lyona kwam er op haar tiende een moment waarop haar liefde voor katten definitief bezegeld werd. Haar moeder nam haar als verrassing mee naar een nestje kittens en samen kozen ze er twee uit. “Beste verjaardagscadeau ooit!! Vanaf dat moment was voor mij duidelijk dat ik het liefst mijn hele leven katten wil hebben.”
Ook Griekenland speelt al jaren een rol in hun leven. Robert en Lyona reizen graag naar de Griekse eilanden en Lyona deed dat eerder ook veel met haar moeder. En wie regelmatig op de Griekse eilanden komt, weet dat je daar niet bepaald lang naar een kat hoeft te zoeken. Voor Lyona en Robert is katten spotten inmiddels bijna een vakantiesport geworden. Ze zorgen dat ze altijd wat snoepjes bij zich hebben om de katten onderweg te verwennen.
Dat ze uiteindelijk zelf twee voormalige Griekse straatkatten in huis zouden krijgen, was helemaal niet gepland...
Eerst was er senior poes DeeDee
Voordat Pita en Meli hun intrede deden, woonde DeeDee bij Lyona. Toen Lyona op zichzelf ging wonen en een baan kreeg waarbij ze meer vanuit huis kon werken, vond ze dat het moment was aangebroken voor een kat. Ze had daarbij één heel specifieke wens: ze wilde graag een senior kat adopteren.
“Ik wilde graag een oudere kat een fijne oude dag geven. Ook omdat ik op dat moment op mezelf woonde en niet volledige dagen thuis zou zijn, koos ik voor een senior kat die behoefte zou hebben aan rust en die ik ook met een gerust hart alleen kon laten.”
Zo kwam ze via Verhuisdieren bij DeeDee terecht. Het baasje van DeeDee was helaas overleden en daarom werd de rode poes op Verhuisdieren geplaatst. Lyona was naar eigen zeggen direct weg van deze “rooie theemuts” en reed samen met Robert naar Monnickendam om kennis met haar te maken.
Het werd opnieuw zo’n match waarbij alles gewoon klopte. Iedereen die DeeDee ontmoette, vond haar lief, bijzonder en makkelijk. “Ik had me geen beter maatje kunnen wensen.” Toen Lyona haar adopteerde, dacht ze bovendien dat DeeDee al vijftien jaar oud was. Later bleek uit informatie van de contactpersoon dat ze waarschijnlijk twaalf was. Een klein cadeautje achteraf, want daardoor kreeg Lyona veel langer met haar dan ze had verwacht. DeeDee werd uiteindelijk bijna zeventien en woonde vijf jaar bij haar.
Juist die ervaring maakte Lyona enthousiast over het adopteren van oudere dieren. Bij een senior kat is vaak al veel beter bekend wat voor persoonlijkheid hij of zij heeft. De katten zijn doorgaans zindelijk en, zoals Lyona het mooi samenvat, “ze hebben hun puberjaren al gehad ;)”. Bovendien vindt ze het ontzettend waardevol om een ouder dier nog een fijne plek te kunnen bieden.
Toch weer even op Verhuisdieren kijken
Na het overlijden van DeeDee besloten Lyona en Robert uiteindelijk toch weer eens op Verhuisdieren te kijken. Daarbij pakten ze hun zoektocht iets anders aan dan veel mensen waarschijnlijk doen: ze begonnen op de allerlaatste pagina. Ze wilden juist zien welke katten al het langste op een nieuw thuis wachtten.
Daar zagen ze Pita.
“We waren op slag verliefd op zijn schattige koppie.” Ze waren helemaal niet bewust op zoek naar een kat met een handicap en ook een kat uit het buitenland stond niet specifiek op hun wensenlijst. Toch trok Pita onmiddellijk hun aandacht. Niet alleen door zijn koppie, maar ook door zijn verhaal.
En toen ontdekten ze dat Pita onafscheidelijk was van Meli, een rood blind poesje.
Dat voelde bijna alsof het zo moest zijn. DeeDee was tenslotte ook een rode poes en die kleur is bij vrouwelijke katten relatief zeldzaam. Daarbij gaan Lyona en Robert bijna iedere zomer naar Griekenland. Dat uitgerekend deze twee katten uit Griekenland kwamen, maakte het voor hen extra bijzonder.
Twee blindgeboren katten op Lesbos
Pita en Meli zijn niet samen op straat gevonden. Ze werden allebei blind geboren en zijn afzonderlijk van elkaar alleen op straat aangetroffen op Lesbos. Uiteindelijk kwamen ze bij hetzelfde gastgezin terecht en daar ontstond de bijzondere band tussen de twee.
Pita is inmiddels één jaar en tien maanden oud en Meli tien maanden. Ze schelen dus precies één jaar.
Dat ze blind zijn, maakt het voor sommige potentiële adoptanten lastiger om voor katten zoals Pita en Meli te kiezen. Lyona merkt dat mensen snel denken dat een blinde kat zielig is of nauwelijks iets kan. Juist daarom deelt ze nu filmpjes van de twee op social media (Instagram: @lyoonepoon). Niet alleen omdat hun capriolen leuk zijn om vast te leggen, maar ook omdat ze hoopt daarmee het beeld rondom katten met een beperking een beetje te veranderen.
“Ze kunnen gewoon alles en zijn alleen maar nóg specialer. Ik hoop heel erg dat mensen hierdoor sneller zouden kiezen voor een specialneeds huisdier en hoop sowieso mensen te inspireren om te adopteren.”
Wat is eigenlijk anders aan leven met een blinde kat?
Opvallend genoeg vindt Lyona dat een van de moeilijkste vragen om te beantwoorden. Niet omdat er zoveel verschillen zijn, maar juist omdat ze in het dagelijks leven soms vergeet dat Pita en Meli blind zijn.
“Ze zijn zo ‘normaal.”
Wanneer ze in een nieuwe ruimte terechtkomen, tasten ze die de eerste dagen af en moeten ze ontdekken waar alles staat. Maar ook een kat die wél kan zien, heeft tijd nodig om een nieuwe omgeving te onderzoeken. Pita en Meli bleken zich verrassend snel aan hun nieuwe huis aan te passen.
Natuurlijk gaat er tijdens een enthousiaste speelsessie weleens iets mis. Het grootste zichtbare - of eigenlijk dus niét zichtbare - verschil is volgens Lyona dat ze af en toe ergens tegenaan lopen wanneer ze helemaal opgaan in hun spel. Alleen lijken Pita en Meli daar zelf weinig drama van te maken. Even herstellen en weer verder.
En Meli? Die rent zelfs achter haar speeltjes aan zonder overal tegenaan te knallen. Ze stond in Griekenland al bekend als een goede klimmer die altijd weer veilig beneden kwam. Dat talent heeft ze in Nederland inmiddels uitgebreid bewezen.
Pita en Meli hebben enorm veel aan elkaar
Dat de twee samen werden geadopteerd, is extra bijzonder omdat ze zoveel steun bij elkaar zoeken. Vanuit de stichting had Lyona al gehoord dat blinde katten elkaar vaak opzoeken en veel aan een kattenmaatje kunnen hebben. Volgens hun contactpersoon worden blinde katten daarom niet als enige kat geplaatst, maar hebben ze een maatje nodig.
Sinds Pita en Meli bij haar wonen, begrijpt Lyona heel goed waarom. De twee leren van elkaar, zoeken elkaar op en bieden elkaar steun en comfort. Het lijkt soms bijna alsof ze begrijpen dat ze in dezelfde situatie zitten. Vooral tijdens de eerste dagen in hun nieuwe huis werd duidelijk hoeveel Pita aan Meli had.
De eerste 24 uur en een bijzonder kattenbakmoment
Een van de momenten die Lyona waarschijnlijk nooit meer vergeet, gebeurde al binnen de eerste 24 uur na hun komst. Meli had haar behoeftes de dag ervoor al gewoon gedaan, maar Pita had zich vooral onder de bank verstopt.
Ook daar bleek meteen hoe belangrijk Meli voor hem was. Op de filmpjes die Lyona maakte, is te zien hoe Meli haar maatje steeds opnieuw opzoekt en hem probeert gerust te stellen door hem te wassen. Zodra Pita voorzichtig het huis ging verkennen, liep zij regelmatig vlak achter hem aan. Een soort kleine rode persoonlijke begeleider.
En toen moest Pita voor het eerst naar de kattenbak. Hij vond de bak, ging zitten en Meli was er onmiddellijk bij. Ze ging gewoon naast hem zitten. Het is een klein moment dat voor iemand anders misschien weinig betekent, maar voor Lyona liet het precies zien hoe de relatie tussen de twee werkt. Op een spannend moment hoefde Pita het niet alleen uit te zoeken. Meli was er gewoon.
Moet je je hele huis aanpassen voor blinde katten?
Ook daar bestaan volgens Lyona de nodige ideeën over. De belangrijkste aanpassing die zij en Robert hebben gedaan, is het balkon goed afschermen met een net. Dat was vanuit de stichting ook een vereiste. DeeDee genoot vroeger ontzettend van het balkon en Lyona wilde Pita en Meli diezelfde mogelijkheid geven. Zeker omdat ze uit het warme Griekenland komen, vindt ze het fijn dat ze ook in Nederland veilig buiten in de zon kunnen liggen.
Daarnaast blijven kiepramen en andere ramen niet openstaan in ruimtes waar de katten bij kunnen. Ook zorgen Lyona en Robert ervoor dat Pita en Meli niet op het aanrecht kunnen komen, vanwege hete of scherpe voorwerpen.
Maar het idee dat vervolgens jarenlang geen stoel of kast meer van zijn plek mag, vindt Lyona overdreven. “Mensen zeggen weleens: ‘Je kunt je huis nu nooit meer anders indelen’, maar daar ben ik het niet mee eens.” Pita en Meli zijn volgens haar zo slim en passen zich zo gemakkelijk aan dat ze waarschijnlijk snel opnieuw hun weg zouden vinden als er iets in huis verandert.
Bekijk hier hoe week 1 van de katten ging:
“Geef een kat met een handicap of senior alsjeblieft een kans”
Als Lyona toekomstige adoptanten één ding zou mogen meegeven, hoeft ze daar niet lang over na te denken. Kijk ook eens naar de dieren waar je in eerste instantie misschien voorbij zou scrollen.
“Geef een kat met een handicap of een senior kat alsjeblieft een kans! Die beestjes zullen dat voelen en je krijgt er zoveel liefde voor terug dat je er absoluut geen spijt van zal hebben.”
Bij een senior weet je dat je waarschijnlijk minder jaren samen hebt dan wanneer je een kitten adopteert. Lyona heeft zelf ervaren hoe verdrietig het afscheid dan kan zijn. Tegelijkertijd haalde ze ontzettend veel voldoening uit het idee dat DeeDee bij haar nog jarenlang een fijn leven heeft gehad. Bovendien weet je bij een oudere kat vaak al veel beter welk karakter je in huis haalt.
En Pita en Meli laten haar dagelijks zien dat ook een beperking op papier veel groter kan klinken dan die in het dagelijks leven uiteindelijk blijkt te zijn. “Een blinde kat verschilt dus echt niet zo veel van een kat met goed zicht. Je zou denken dat ze veel meer tijd vergen om te wennen of dat ze zielig zijn en weinig kunnen, maar niets is minder waar! Sterker nog, ze zijn misschien nog wel leuker dan ‘normale’ katten, want je kunt je de hele dag verwonderen over hoe bijzonder ze eigenlijk zijn!!”
Adopteren is een beslissing voor een kattenleven
Tegelijkertijd wil Lyona met haar enthousiaste verhaal absoluut niet zeggen dat iemand impulsief een kat moet adopteren. Juist het tegenovergestelde. Een huisdier is een grote verantwoordelijkheid en volgens haar iets waar je vooraf heel goed over na moet denken.
“Zij zijn maar een deel van jouw leven, maar wij zijn hun hele wereld.”
Ook wanneer een geadopteerde kat niet onmiddellijk op schoot kruipt of meer aandacht nodig blijkt te hebben dan verwacht, hoort dat volgens Lyona bij de verantwoordelijkheid die je aangaat. Geef een dier het geduld, respect en vertrouwen dat het verdient. Ze vindt het verdrietig om te lezen dat mensen soms besluiten dat ze toch niet meer voor een dier willen zorgen, terwijl opnieuw verhuizen voor een dier veel stress kan veroorzaken.
Haar boodschap is daarom eigenlijk tweeledig. Kijk verder dan leeftijd, een handicap of het etiket ‘special needs’, want achter zo’n profiel kan een fantastisch dier zitten. Maar denk vóór de adoptie wel heel goed na of jij dat dier ook daadwerkelijk zijn hele leven kunt bieden wat het nodig heeft.
Of, zoals Lyona het zelf een stuk korter samenvat: “Denk goed na voor je beslist en adopt, don’t shop!!”
En misschien zijn Pita, Meli en daarvoor DeeDee daar wel drie prachtige voorbeelden van. Een senior poes die na het overlijden van haar baasje nog vijf geliefde jaren kreeg. Twee blindgeboren straatkatten van Lesbos die elkaar vonden in hetzelfde gastgezin en uiteindelijk samen naar Nederland verhuisden.
Wil jij ook een kat adopteren?
Misschien zit jouw eigen succesmatch op dit moment ook wel te wachten op een nieuw thuis. Een jonge avonturier, een rustige senior, een kat met een beperking of juist eentje die al maanden over het hoofd wordt gezien. Op Verhuisdieren vind je katten met allemaal hun eigen karakter, achtergrond en wensen voor een nieuw baasje. Kijk vooral verder dan alleen dat eerste leuke koppie en zoek naar een kat die écht bij jouw leven past. Maak een zoekprofiel aan op Verhuisdieren en ontdek welke katten op zoek zijn naar een liefdevol thuis.