Josh

Het begin:
Op dezelfde dag dat Gucci verscheen in Dorio, verscheen Josh in Kopanaki. Josh zat daar.. lag in een krulletje; duidelijk te wachten. Hij was achtergelaten, gedumpt en duidelijk verward.
Er was niets voor nodig om vriendjes met hem te worden. Gecka’s zijn van nature heel mens- (of baas)gericht en hij liet zich snel aanhalen en meenemen door Katerina. Hij werd gevoerd, kreeg water, maar wat hij het meest nodig had was aandacht. Het leek een puppy. Tijdelijk kwam hij in de inmiddels bekende tuin in Kopanaki terecht. De tuin waar Katerina soms een hondje verzorgt. Katerina schatte hem nu 10 maanden oud (want hij had al zijn volwassen tandjes al) en de volgende dag ging hij naar de dierenarts, waar hij 1,5 of misschien 2 jaar bleek. Zo zie je maar weer dat uiterlijk niet alles is. De bekende testen werden uitgevoerd, er werd geen chip gevonden en de arme jongeman bleek positief te testen voor Leishmania. Het kan niet anders dan dat de eigenaar dit wist. Josh moest mee naar de shelter, inmiddels meer dan overvol, en werd in een gangetje geplaatst waar nooit meer honden mochten zitten: het gangetje van de quarantaine.

Hoe is het nu:
Josh had bijna zijn plekje in Nederland bemachtigd. Bijna.
Een gezin wat als een blok viel voor Gucci kwam, door toevallige omstandigheden niet meer in aanmerking voor Gucci, en werd toen op Josh gewezen. En toen werd Gucci afgezegd en werd dat natuurlijk eerlijk tegen de aspirant adoptant van Josh verteld.
Dit moet een van de moeilijkste beslissingen ooit geweest zijn voor dit gezin, want zij waren natuurlijk als een blok voor Gucci gevallen; kwamen in eerste instantie voor hem, werden vervolgens ook verliefd op Josh... maar hebben maar plek voor 1 hondje in hun thuis. Er werd uiteindelijk voor Gucci gekozen en Josh blijft achter.
Nogmaals, gelukkig weten de hondjes hier niets van, want anders zouden ze nog sipjes worden. Josh blijft zijn vrolijke zelf, in onwetendheid.

𝐉𝐨𝐬𝐡 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐤𝐨𝐫𝐭
Josh staat op twee terugkerende lijsten: 'De makkelijkste hondjes van de shelter' en 'De kneusjes van de shelter'. Toch valt hij niet op
Van de Gecka, Hellenikos Ichnilatis of Griekse hound, is algemeen bekend dat het een fantastisch ras is. Het is bij uitstek een gezinshond, trouw aan de familie en heel sociaal naar mensen. Ze zijn heel slim en gebruiken de hersenen graag!
Binnen zijn ze rustig en buiten staan ze te popelen. Het is een jachthondje en je zal dus lekker met je hondje op speur- of zelfs jachtcursus kunnen. Ze hebben vaak (buiten) een heel vrolijke, speelse energie.
Josh is lief
Josh is aanhankelijk
Josh is speels
Josh kan het met alle hondjes goed vinden
Josh kan het met alle mensen goed vinden
Josh loopt heel goed aan de lijn
Josh heeft Leishmania. We vertellen je hier alles over.

Wat verwachten wij van de foster? Dat Josh geliefd wordt, alsof het een eigen toevoeging aan het gezin was en dat Josh langzaam meegenomen wordt in het Nederlandse leven en wij (middels foto's filmpjes en updates) op de hoogte gehouden worden van de vorderingen, zodat we hem, wanneer de foster aangeeft dat hij daar klaar voor is, kunnen promoten.

Overigens houden wij bij zowel adoptanten als fosters een procedure aan. Deze begint met het invullen van een intake. Na het invullen van de intake houden wij een intakegesprek en als deze voor beide partijen positief werd ervaren gaan we over tot een (virtueel) huisbezoek. Pas als dat allemaal is afgerond kunnen we beoordelen of er een juiste match hebben tussen hond en mens.